Otwieracie książkę i czytacie dedykację, wstęp i w końcu – pierwsze zdanie stworzonej przez autora historii. Często jest ono zwykle i z pozoru może wydawać się pozbawione głębi. Musi brzmieć naturalnie, autentycznie oraz nadawać całej powieści jeden określony ton – według tego zdania buduje się styl, jakim napisana jest książka. Idealne zdanie zdradza pewne istotne szczegóły fabuły, a więc kim są bohaterowie, gdzie, kiedy, jak i dlaczego?
Stephen King w jednym z wywiadów
przyznał, że nad niektórymi pierwszymi zdaniami swoich książek zastanawiał się
ponad rok. Każdy wyobraża sobie pisarza, który pragnie nadać swojej opowieści
znaczenia, a więc i rozpocząć ją z przytupem. Czy komuś się udało? Oto top moich
ulubionych pierwszych zdań z książek. Zaczynam od klasyki, aby później przejść
do powieści współczesnych, tych znanych i tych trochę mniej.
„Kiedy zachodziło właśnie gorące
wiosenne słońce, na Patriarszych Prudach zjawiło się dwóch obywateli.” – Mistrz
i Małgorzata, Michaił Bułhakow.
„Są tacy mężczyźni, którzy
pojawiają się w życiu kobiety, by je dokumentnie spieprzyć na zawsze.” – Jak
upolować faceta, Janet Evanovich.
„Imo wybrał się pewnego dnia na
ryby, ale nie było morza.” – Nacja, Terry Pratchett.
„Mam całkowicie przesrane.” –
Marsjanin, Andy Weir.
„Tyler załatwia mi posadę kelnera,
potem ten sam Tyler pakuje mi pistolet w usta i mówi, że aby dostąpić życia
wiecznego, trzeba najpierw umrzeć.” – Podziemny krąg, Chuck Palahniuk.
“Osobiście widzę to tak: każdemu
przydarza się jakiś cud.” – Papierowe miasta, John Green.
“Idea wiecznego powrotu ma w sobie
coś tajemniczego.”– Nieznośna lekkość bytu, Milan Kundera.
“Tata powiedział kiedyś, że życie
jest jak powolne wchodzenie do jeziora - każde stąpnięcie prowadzi do chwili,
kiedy trzeba będzie się zanurzyć, aż zabraknie tchu.”– A jeśli zostanę…,
Barbara Ciwoniuk.
“Wszystkie moje samobójstwa były
nieudane.”– Kiedy byłem dziełem sztuki, Eric-Emmanuel Schmitt.
“Jak powszechnie wiadomo,
Wszechświat - podobnie jak życie toczy się kołem.”– Wieża jaskółki, Andrzej
Sapkowski.
“Mawiają w Imardinie, że wiatr ma
duszę i jęczy w ciasnych zaułkach miasta, ponieważ smuci go ich widok.”– Gildia
Magów, Trudi Canavan.
“Spotkałam go w końcu, mimo że
upłynęło wiele lat od chwili, kiedy przestałam szukać.”– Nikt kogo znasz,
Michelle Richmond.
„Wszystko to zdarzyło się mniej
więcej naprawdę.” – Rzeźnia numer pięć, Kurt Vonnegut.
„Zacznijmy od końca świata, dobrze? ” – Piąta pora roku, N. K. Jemisin.
„Szanowny
Panie Boże,
Na imię mi
Oskar, mam dziesięć lat, podpaliłem psa, kota, mieszkanie (zdaje się nawet, że
upiekłem złote rybki) i to jest pierwszy list, który do Ciebie wysłałem, bo jak
dotąd, z powodu nauki, nie miałem czasu.” – Oskar i Pani Róża, Eric-Emmanuel
Schmitt.
Jeśli macie swoje ulubione zdania, to nie zapomnijcie napisać ich w komentarzach!
Przygotowała: Gaba Rutana